کمآبی

دانلود پایان نامه

میانگین اثرات اصلی نیتروژن (N1 و N2 به ترتیب ۱۰۰ و ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و آبیاری (W1 و W3 به ترتیب تنش کمآبی در مرحله رویشی و آبیاری کامل) بر عدد اسپاد پس از تنش کمآبی در مرحله رویشی در سطح احتمال ۵ درصد.

۳-۸-۲- قرائت عدد اسپاد پس از تنش کمآبی در مرحله زایشی
مقدار عدد اسپاد پس از تنش کم آبی در مرحله زایشی در سطح احتمال ۱ درصد تحت تاثیر نیتروژن، آبیاری و رقم قرار گرفت. افزون بر این، برهمکنش آبیاری و رقم نیز در سطح احتمال ۵ درصد ویژگی مورد نظر را تحت تاثیر قرار داد (جدول۳-۱۲). مصرف ۱۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار در مقایسه با مصرف ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار،کاهش ۹ درصدی در عدد اسپاد درپی داشت. تنش کمآبی در مرحله زایشی منجر به کاهش ۱۸ درصدی نسبت به دو سطح دیگر آبیاری گردید که اختلاف معنیداری باهم نشان ندادند (شکل ۳-۲۶). رقم سینگلکراس۵۰۰ نسبت به سینگلکراس ۶۴۷ عدد اسپاد بیشتری به مقدار ۷ درصد نشان داد. در خصوص برهمکنش آبیاری و رقم، تنش کمآبی در مرحله زایشی در سینگلکراس ۶۴۷ کمترین و بعد از آن تنش کمآبی در مرحله زایشی در سینگلکراس ۵۰۰ عدد کمتری نسبت به سایر ترکیبات تیمارها نشان داد که اختلاف معنیداری با هم نداشتند (شکل۳-۲۶). با توجه به این نتایج میتوان اظهار داشت کمبود آب اثرات شدیدتری را نسبت به مقدار نیتروژن خاک بر کلروفیل برگ بر جای میگذارد. با توجه به اینکه تنش در مرحله زایشی در رقم سینگلکراس ۵۰۰ کاهش کمتری را در عدد اسپاد موجب شده است و میتوان اظهار داشت که در شرایط تنش در مرحله زایشی تخریب کلروفیل در این رقم کمتر است. تا و ویلند (۱۹۹۲) معتقدند بیشتر از ۵۰ درصد از نیتروژنی که در دانه ذرت تجمع مییابد از نیتروژن قابل انتقال در گیاه حاصل میشود. همچنین، مشاهده شده است که عرضه بیشتر نیتروژن در زمان پرشدن دانه میتواند مقدار نیتروژن ناشی از بافتهای رویشی را کاهش دهد (تا و ویلند، ۱۹۹۲).

شکل ۳-۲۶- مقایسه میانگین اثرات اصلی و متقابل نیتروژن (N1 و N2 به ترتیب ۱۰۰ و ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و آبیاری (W1، W2 و W3 به ترتیب تنش کمآبی در مرحله رویشی، تنش کمآبی در مرحله زایشی و آبیاری کامل) و ارقام ذرت (V1 و V2 به ترتیب سینگلکراس۵۰۰ و سینگلکراس۶۴۷ ) بر عدد اسپاد پس از تنش کمآبی در مرحله زایشی در سطح احتمال ۵ درصد.

میتوان رابطه بین سبزمانی و نیتروژن را به حفظ کلروفیل در برگ و در نتیجه تولید بیشتر کربوهیدراتها نسبت داد، افزایش کربوهیدراتها و انتقال آنها به ریشهها، جذب و احیاء نیتروژن در ریشهها را تداوم میبخشد (تولی- هنری و ریپر۱۵۲،۱۹۹۱). با توجه به اینکه در دوره پرشدن مقصدهای فتوسنتزی، دانهها ترجیحاً مقصد نیتروژن جذب شده هستند، نیتروژن کمتری از اندامهای رویشی به شکل انتقال مجدد در آمده و در نهایت منجر به افزایش دوام سطح برگ میگردد (تا و ویلند، ۱۹۹۲). محدوده بحرانی عرضه نیتروژن در دوره رشد زایشی حادث میشود، زمانی که تسهیم کربوهیدراتها از انتقال به ریشهها به طرف حمایت بلال تغییر جهت میدهد. کاهش جذب نیتروژن منجر به افزایش انتقال از برگها و ساقهها میشود. انتقال نیتروژن از برگها منجر به کاهش فعالیت فتوسنتزی و در نتیجه پیری برگ میشود (وادا۱۵۳ و همکاران، ۱۹۹۳). با این وجود مشارکت نسبی نیتروژن انتقال یافته و نیتروژن جذب شده در زمان پرشدن دانه در بین ارقام ذرت متفاوت است (تا و ویلند، ۱۹۹۲). پن و همکاران (۱۹۸۶) از تسهیم ماده خشک به بافتهای رویشی به عنوان شاخصی از فراهمی مواد فتوسنتزی برای فعالیتهای گیاه در زمان پرشدن دانه استفاده کردند. آنها گزارش دادند تسهیم بیشتر ماده خشک به اجزای رویشی گیاه با تجمع نیتروژن ارتباط دارد که بطور عکس با انتقال نیتروژن مرتبط است. عملکردهای بیشتر ماده خشک در ارقام جدید اساساً به خاطر سرعتهای بالاتر تجمع ماده خشک در زمان پرشدن دانه است (تولنار،۱۹۹۰). راجکان و تولنار (۱۹۹۹) اظهار داشتند که تعداد برگهای سبز در تیمارهایی که عرضه و تقاضای مواد فتوسنتزی آنها تقریباً برابر بود، در ۵ هفته بعد از کاکلدهی بیشترین مقدار را نشان داد. آنها همچنین اظهار داشتند که پیری برگ در زمانی که عرضه و تقاضای مواد فتوسنتزی در زمان پرشدن دانهها برابر نیست، تسریع میشود. آنها علت افزایش طول عمر برگ با مصرف خاکی نیتروژن را به افزایش نسبت منبع به مقصد نسبت دادند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:  

۳-۹- صفات و شاخصهای مرتبط با نور
۳-۹-۱- دریافت نور۱۵۴
روند دریافت نور در تیمارهای مورد مطالعه در شکل (۳-۲۷) آمده است. این روند نشان میدهد که همزمان با افزایش شاخص سطح برگ و رشد گیاه دریافت نور افزایش مییابد، تنش کمآبی در مرحله رویشی موجب کاهش دریافت نور نسبت به شاهد گردیده و کود نیتروژن به شکل غیر مستقیم با افزایش بیشینه شاخص سطح برگ افزایش دریافت نور را در پی داشته است. در تنش کمآبی درمرحله زایشی روند دریافت نور شیب نزولی زود هنگام بیشتری به خاطر لوله شدن و ریزش برگها پیدا کرد.

شکل ۳-۲۷- روند دریافت نور در شرایط آبیاری کامل ()، تنش کمآبی در مرحله زایشی ( ) و تنش کمآبی در مرحله رویشی ()، سطوح نیتروژن (N1: صد کیلوگرم نیتروژن و N2: دویست کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و ارقام ذرت (V1: سینگلکراس۵۰۰ و V2: سینگلکراس۶۴۷).

جدول ۳-۱۳-ضرایب معادله روند دریافت نور در تیمار های مورد بررسی
Y= ax2+ bx+ c
ضریب همبستگی
ضرایب
تیمار

a
b
c

۹۷/۰
۰۱۲/۰-
۲۳/۲
۵۷/۴۲-
N1W1V1
۹۹/۰
۰۱۵/۰-
۷۳۵/۲
۴۲/۶۰-
N1W1V2
۹۸/۰
۰۲۳/۰-
۸۶/۳
۵۱/۸۷-
N1W2V1
۹۷/۰
۰۲۹/۰-
۷۸/۴
۹۰/۱۲۰-
N1W2V2
۹۹/۰
۰۱۹/۰-
۴۱/۳
۶۷/۷۸-
N1W3V1
۹۹/۰
۰۲۳/۰-
۰۵/۴
۷۷/۹۸-
N1W3V2
۹۳/۰
۰۱۳/۰-
۴۳/۲
۲۲/۵۱-
N2W1V1
۹۲/۰
۰۱۲/۰-
۲۸/۲
۳۶/۴۶-
N2W1V2
۹۸/۰
۰۲۵/۰-
۲۶/۴
۶۰/۱۰۲-
N2W2V1
۹۶/۰
۰۲۸/۰-
۸۳/۴
۲۰/۱۲۵-
N2W2V2
۹۸/۰
۰۲۳/۰-
۰۸/۴
۹۲/۹۹-
N2W3V1
۹۷/۰
۰۲۲/۰-
۹۷/۳
۰۴/۹۸-
N2W3V2
نیتروژن (N1 و N2 به ترتیب ۱۰۰ و ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و آبیاری (W1، W2 و W3 به ترتیب تنش کمآبی در مرحله رویشی، تنش کمآبی در مرحله زایشی و آبیاری کامل) و ارقام ذرت (V1 و V2 به ترتیب سینگلکراس۵۰۰ و سینگلکراس۶۴۷ ).
۳-۹-۲- دریافت تششع فعال فتوسنتزی۱۵۵ (IPAR) در محدوده گلدهی:
نتیجه تجزیه دادهها در مورد این شاخص نشان داد که اثر نیتروژن، آبیاری و اثرات متقابل آنها در سطح احتمال ۱ درصد معنیدار بود (جدول۳-۱۲). در مورد برهمکنش نیتروژن و آبیاری، کمترین مقدار با هر دو سطح مصرف نیتروژن و تنش کمآبی در مرحله رویشی بدست آمد و بیشترین مقادیر با مصرف ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار و آبیاری کامل حاصل شد (شکل ۳-۲۸). عملکرد دانه ذرت با تعداد دانه درزمان برداشت رابطه نزدیکی دارد، فهم مکانیسم تعیین تعداد دانهها اهمیت زیادی برای فیزیولوژیستها، مدلسازها، و اصلاحکنندگان دارد (اندرید و همکاران، ۱۹۹۹(. سیریلیو و اندید (۱۹۹۴) حساسترین مرحله رشد ذرت را به تنش کمآبی، مرحله کاکلدهی تعیین کردند. بنابراین شرایط فیزیولوژیکی گیاه در این مرحله برای دانهبندی بحرانی و حساس است. تعداد دانهها تشکیل شده بیشتر تحت تاثیر شرایط محیطی تا گلچههای تمایز یافته قرار میگیرند (اوهارت و اندرید، ۱۹۹۵) و درجه تمایز گلها بوسیله شرایط محیطی تعیین میشود (اوتگوی، ۱۹۹۷). شرایط نامساعد محیطی در مرحله منتهی به گلدهی میتواند باعث توقف نمو سنبله و عقیمی بلال (تولنار، ۱۹۹۰( و کاهش تعداد دانهها در بلال گردد (سیرلیو و اندرید، ۱۹۹۴).
تحقیقات روی عقیمی دانه در ذرت دلالت بر این دارد که توقف رشد با کمبود عرضه اسیمیلاتهایی که در توسعه دانهها مصرف میشوند، مرتبط است (زینسلمیر، ۱۹۹۵).

شکل ۳-۲۸- مقایسه میانگین اثرات اصلی و متقابل نیتروژن (N1 و N2 به ترتیب ۱۰۰ و ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و آبیاری (W1 و W3 به ترتیب تنش

دیدگاهتان را بنویسید