تا به حال سعی کردین جلسه ی طوفان فکری رو با بیشتر از ده–پونزده نفر برگزار کنین؟ واسه تون پیش اومده که بخواهید واسه دو یا چند موضوع در رابطه یکجا ایده بزنین؟ لابد نتایجی که نصیب تون شده اون قدرها جذاب نبوده. جلساتی به این شکل خیلی سریع از کنترل خارج می شن، بازدهی شون به صفر می رسه و هرج و مرج در اونا جریان پیدا می کنه. جدا از اینکه این، معمولا افسار جلسه به دست چند نفر خاص میفته و اکثریت افراد ساکت می مونن.

زمانی که جلسات ایده یابی در مورد چندین مسئله یا با تعداد اعضای زیاد برگزار می شن، طوفان فکری معمولی دیگر نمیتونه جواب گو باشه. منظورمان اینه که میزان خلاقیت در جلسه خیلی پایین میاد، ایده ها کم تر مورد قبول جمع واقع می شن، و آخرسر افراد از شرکت در بحث دست برمی دارن. زمانایی که لازمه به اتفاق نظر جمعی در مورد مسئله برسین، این مشکلات واقعا دردسرساز می شن. با وجود همه اینا، اگه مدل جلسات رو تنها کمی تغییر بدین، طوفان فکری می تونه بازم مؤثر واقع شه.

خلاقیت-خلاقانه

یکی از مدلایی که می تونین امتحان کنین، روش چارِته. روش کار در چارِت از این قراره که افراد به گروه های کوچیک تر تقسیم می شن. این گروه ها یکی پس از دیگری در طوفان فکری مشارکت می کنن تا زمانی که به همه افراد شانس ایده زدن داده شده باشه. واژه چارِت (Charette یا Charrette) از کلمه ای فرانسوی به معنای ارّابه جدا شده. اول قرن نوزده، دانشجویان معماری طراحی هاشون رو با ارابه از اینجا به اونجا می دواندند تا از استادان تأیید پایانی رو بگیرن. در روش چارِت هم اتفاق مشابهی میفته؛ شما ایده های ایجاد شده به وسیله یه گروه رو می گیرین و اونا رو واسه گروه بعدی می برین تا تصحیح شون کنن، با اقتباس از اونا ایده های جدیدی شکل بدن و آخرسر ایده های برتر رو مشخص کنن.

روش چارِت باعث می شه که بدون قربونی شدن کیفیت طوفان فکری، اعضای گروه بتونن بیش ترین مشارکت رو داشته باشن.

استفاده از مدل چارِت فواید زیادی داره:

  • از زمان استفاده ی بهینه می شه؛ چون که میشه چند موضوع رو به طور با هم مورد بحث قرار داد.
  • مقبولیت ایده های پایانی پیش افراد زیادتره؛ چون همه اونا در روند حل مسئله نقش داشته و مشارکت شون در پیدا کردن راه حلای پایانی مؤثر بوده.
  • ایده های باکیفیت مورد تشویق قرار می گیرن؛ محبوب ترین ایده ها در هر دور از بحث، دوباره و چندباره صیقل می خورن و تراش داده می شن.
  • رشد ایده ها به خاطر کنه شدن روند بحث تو یه گروه متوقف نمی شه؛ چون که در هر دور افراد جدیدی روی ایده ها کار می کنن و پس می تونن بحثی که در گروه قبلی متوقف شده رو با نیروی تازه ای پیش ببرن.

نحوه ی استفاده

اجرا کردن روش چارِت بسیار ساده س!. بسته به موقعیت شما، می تونین بحثای مختلف گروه رو کلا در یک روز بکنین یا در طول روزها و هفته های زیاد پیش ببرین. حجم پروژه و امکانات موجود هستن که تعیین می کنن کدوم یک از این گزینه ها رو انتخاب کنین.

فعالیتایی که واسه به دست آوردن یک نتیجه قابل قبول در استفاده از این وسیله لازم و ضروریه، در زیر آورده شده:

۱. در مورد موضوعاتی که باید مورد بحث قرار بگیرن به تفاهم برسین.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   روش های علاج بدبینی؛ چه جوری عینک بدبینی خود رو برداریم "

۲. افراد رو به گروه های کوچیک تری تقسیم کنین که واسه طوفان فکری مناسب باشه. مثل بسیاری دیگر از کارای تیمی، حالت ایده آل اینه که هر گروه هفت عضو و یک نفر واسه ثبت ایده ها داشته باشه. بازم ویژگیای مخصوص موقعیت شماس که تعداد اعضای گروه هاتون رو تعیین می کنه. هنگام تقسیم بندی گروه ها به موارد زیر توجه داشته باشین:

  • اگه واسه تحویل پروژه مهلت معینی دارین، مطمئن شید که تعداد گروه ها و دفعات تکرار بحث در اونا با مهلتی که در اختیار دارین برابری داره.
  • در انتخاب افرادی که تو یه گروه قرار می گیرن دقت کنین. معمولا گروه هایی که اعضایی با زمینه های فکری، مهارت ها و تجربه های جور واجور داشته باشن، خلاق تر عمل میکنن تا تیمایی که از افرادی با مهارتای مثل تشکیل شدن.
  • تعداد گروه ها رو طوری انتخاب کنین که از تعداد مسئله های مورد بحث بزرگ تر یا با اون مساوی باشه.

۳. هر مسئله رو به یه گروه محول کنین. اگه تعداد گروه ها از تعداد مسئله ها بیشتره، می تونین بعضی مسئله ها رو به چند گروه واگذار کنین.

۴. از گروه ها بخواهید تا هرکدام یک نفر رو واسه ثبت ایده ها انتخاب کنن. این فرد می تونه نقش آسون کننده ی بحث رو هم در اون گروه اجرا کنه.

۵. هر گروه طوفان فکری رو واسه مسئله خود شروع می کنه.

  • همه ایده ها رو ثبت کنین. قوانینی که باید رعایت کنین، همون قوانین معمولی هستن.
  • زمان مشخصی رو واسه بحث مشخص کنین. تعیین مدت زمان مناسب به برنامه کلی شما و پیچیدگی مسائل مورد بحث بستگی داره. سعی کنین زمان بحث نه اون قدر کوتاه باشه که نشه به جزئیات مسائل پرداخت و نه اون قدر طولانی باشه که تمرکز بر موضوع از بین برود.

۶. وقتی زمان گروه به پایان رسید، فرد ثبت کننده ایده به گروه بعدی منتقل می شه.

  • ثبت کننده، مسئله رو با گروه جدید مرور کرده و وضعیت فعلی فهرست ایده ها رو با اونا در بین می ذاره.
  • طوفان فکری دوباره شروع شده و هر گروه مسئله یا ایده ی جدید رو مورد بحث قرار میدن. در هر مسئله، گروه های جدید هم می تونن ایده های جدیدی پیشنهاد دهند و هم می تونن بر مبنای ایده های گروه قبلی، به راه حلای تازه برسن.
  • این مرحله رو تا زمانی که هر گروه در مورد هر موضوع یک بار بحث کرده باشه، ادامه بدین.

۷. در جلسه ی پایانی، زمانی رو به منظم کردن پیشنهادها اختصاص بدین و موضوعات اصلی، ایده های کلیدی و خط فکرهای مهم رو بیرون بکشین. اگه چند گروه با هم در حال کار کردن روی یک مسئله بودن، حالا زمان مناسبیه تا روند بحث در همه اونا رو در کنار هم جمع کنین.

۸. با پایان آخرین جلسه، تموم اعضا رو گرد هم بیارین و از ثبت کنندها بخواهید فهرست ایده هاشون رو ارائه بدن. اگه لازم بود مسائل و رویکردهای مختلف به اونا، رو اولویت بندی کنین، اینجا زمان مناسبی واسه این کاره. واسه اولویت بندی و رسیدن به اتفاق نظر جمعی، می تونین از تکنیکایی مثل رأی گیری چندگانه و نسخه ویرایش شده رای تعدادی به شکل ی بوردا استفاده کنین.

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید